Od czego tu zacząć....rano samolot, do Monachium (docelowo do Turynu), na który się spóźniam, pytam Panią w czy przepadł mi już bilet czy mam jeszcze szanse na późniejszy wylot. Pani z LOT-u okazuje się na tyle wspaniałomyślna, że proponuje mi samolot na późniejszą godzinę bezpośrednio do Turynu-dobry znak, znaczy, że szczęście mnie nie będzie opuszczać. Muszę trochę dopłacić, ale lepsze to niż kupować nowy bilet. Wiec jednak lecę! Musze tylko trochę poczekać. Wracam do domu i przyjeżdżam ok 12 jeszcze raz na lotnisko. Plecak, ciekawa ksiązka którą dostałem na urodzimy i w drogę. Na lotnisku w Turynie jem dobra pizze, pije pyszne espresso i czekam na moją towarzyszkę Anię, z która jestem umówiony. Wreszcie jest. Jest ok. 18. Musimy jeszcze pojechać się przebrać, cos zjeść i dojechać do Pian del Re, a czas leci. Wyjeżdżamy z Turynu dobrze po 19. Monte Viso, pięknie wygląda o zachodzie słońca. Jak dobrze pójdzie, to jutro będziemy na szczycie. Po ciemku dojeżdżamy na Pian del Re parkujemy samochód i przygotowujemy się do wyjścia. Plecaki, czołówki, łyk wody i ok. 22 startujemy w górę. Oczy szybko przyzwyczajają się do ciemności ale i tak gubimy kilka razy szlak i m.in. wpadamy na śpiące na hali krowy. Dopóki widać pod nogami zarys ścieżki wiemy, że idziemy dobrze, kilka podejść, zejście, a potem długie monotonne podejście i wreszcie widać malutkie światełko -dochodzimy do schroniska. W schronisku drzwi otwarte, wszyscy śpią ponieważ większość przed 4 już wstaje, w tym i my ;( Szukamy po cichu jakiś wolnych lóżek i kładziemy się chociaż na chwile spać. Rano Monviso.....